Biz insanoğullaru her geçen günü haftayı ayı ,yılı özlemle ararız. Kanatsız bir kuş gibi daldan dala konar ,konduğumuz ağacın gülüne bülbül olur şakrarız. Yaradılışımız da böyledir. Bülbülü altın kafese koysanız emrinede amade olup hizmetin de bulunsanız o yine ah vatan vah vatan der, Çünkü onun bağımsız vatanı bahceler ,bağlardır. Vatanını özler her insanın vatanı doğduğu yerdir. (Doğduğum yer kaderim dir) Bu da vatan aşkı dır. Memleket aşkı sevda yüklü bir kervandır. Sivas ta geçen Ramazanların ayrı bir özelliği ,güzelliği ve ihtişamı vardır. Sevinç ve mutluluk dolu ramazan ayını hasretle beklerdik. Sivas için ramazan ayı ibadet ayı, ziyaret ayı, hoş görü ve mutluluk ayıdır. Ramazan ayında her evde bir temaşe başlardı iftarlık hazırlıkları, büyüklere davet etme hazırlıkları vardı. Kutsal ramazan ayında gerekli olan bütün hazırlıklar yapılırdı. Ramazan ayının akşam iftarlığı içın ev hanımları mutfaktan çıkmazdı. Güzel nefis ve leziz yemekler yapılır hazırlanır akşam iftar beklenir. Bir adetimiz de o evin aile büyügüne olan saygı ve sevgimiz vardı. Ramazana bir iki önce hazırlanırdık önce hamama gidilir, yeni elbiseler alınır, evin genel temizliği yapılır, İftarlık için gerekli olanlar alınır, Baklavalar, tatlılar, meyveler Sivaslı hanımların muıtfağı yemek ve tatlıları çok leziz olur. Ramazan başlar başlamaz camii seçerdik her gün bir camiye gider teravih namazını kılardık. Bu sivas ta genel bir adetti. İftardan sonra her evde dini sohbetler ve ibadetler başlardı kimi dini kitab okur, kinmi ibadetini yapar kimi de çeşitli hayır kurumlarına veya fakir ailelere yardımda bulunmak için hazırlıklara başlardı. Genelde birçok ai,leler sahura kadar oturur ibadetini yapar sahuru yer yatardı. Ramazan ayı ibadet ayı, hayır ayı sadaka ayı mutluluk ve huzur ayı bereket ayı olarak düşünülürdü. Fakirlere yardım yapılır, küs olanlar barışır mutlu bir atmosfer içinde bayram beklenirdi 11 ayın sultanı Ramazan ayı hoş geldin diye başlanırdı. O eski Ramazanlardan mutlu ve huzurlu yıllardan örf ve adetlerden günümüzde kalan hiçbir şey kalmadı. Büyükler saygı, küçüklere sevgi ,komşuluk münasebetleri, arkadaş ve dostlular o muhabbeti bol ve mutluluk veren eski insanlar beyaz atlara binip gittiler ,zamanımızda aynı binada yaşayan komşular birbirlerini tanımıyorlar. Yani o yıllarda mahalle olarak birimiz hepimiz için ,hepimizde birimiz için diye bir şey kalmadı kültürler değişti .
17 /2/ 20216 -Mehmet Ağa oğulları.
-Cümlenize hayırlı ve uğurlu ramazanlar diliyorum.