Raflarda Tozlu Yara
Tarih: 5.11.2017 16:48:06 / 1186okunma / 0yorum
Hüseyin Kaya

Kaderlerinin aynı olduğu söylense de hikâyeleri birbirine hiç benzemez aslında. Sarp kayalıkların ucunda, uzak dağların eteklerinde açan rengarenk çiçekler gibi hepsinin kokusu, şekli başka başkadır ve hepsinin ayrı bir hikayesi vardır kulak verip dinlediğinizde.

Cümlenin maksudu bir amma rivayet muhtelif

(Muhibbî)

Bazen her şey dost meclislerinde öylesine ağızdan çıkan “bir dergi yayımlayalım” sözleri ile başlar ki ciddi dost meclisleri için, tehlikeli, hatta sihirli bir cümledir bu. “Yapalım edelim”le biten onlarca mevzu konuşulmuş olsa da bu tür sohbetlerde içinde “dergi” geçen bu cümle, en tehlikeli olanıdır ve mutlaka birilerini ağına düşürür. Tıpkı âşığın, mâşukun her halini kendisine bir sebeb-i ümit sayması ve her sözün neticesini ona bağlaması gibi bundan sonra bütün meclislerde “dergi” kelimesinin büyüsüne kapılmış olan kişi, lafı döndürür dolaştırır ve yine ona getirir sonunda. Öyle ki, artık yalnızca “dergi” toplantıları yapılmaya başlanır bir zaman sonra. Yol açık ve ufuk aydınlıktır bu aşamada. Habire yeni ve parlak fikirler atılır ortaya; ama kimse “olmaz”, demez bu meclislerde. Kimse; benden hayır bekleme, demez. Konuşuldukça, sözler ve düşünceler ağır işleyen bir büyü, bir zehir gibi kalplere süzülmeye devam eder ve bu heyecan bu zehir nihayetinde bazılarında tedavisi namümkün bir hastalığa dönüşür.

Oysa dışardan bakıldığında hiçbir mâkul izahı yoktur bir edebiyat dergisi yayımlamanın. Hatta kimileri için çoğu zaman yel değirmenlerine savaş açmak kadar anlamsızdır ve deliliktir böyle bir işe kalkışmak. Bilmezler ki bu da bir masaldır ve hatırası, yarası bir ömür tozlu raflarda saklanır.

Efsâne-i Mecnûn ile Leylâdan usandık

(Nâbî)

Her dergi evveliyatında bir “Mehlikâ Sultan” masalıdır “yedi genç”le başlayan. Ancak masalın nihayetinde yalnızca “yedinci genç” kalır Mehlikâ´nın sevdasıyla ki; o genç bir zaman sonra bu masalın “esasoğlanı” olarak anılır.

Biraz baba olmaya benzer bir derginin cümle yükünü sırtında taşımak ve her yeni sayı matbaadan alındığında o heyecan bir kez daha yaşanır telaşla çevrilen sayfalar boyunca. Biraz da sevdalanmaya benzer bir derginin adını kalpte taşımak ve onun ümitli aydınlığıyla güne başlamak belki baraz da bile bile ateşe uzanmak, dibi yok kuyulara bile bile kendini bırakmaktır.

Şayet çocukları varsa “esasoğlan”ın, babanın dergisi; en küçük ve en çok sevilen, hatta kıskanılan kardeştir onlar nazarında. Dergi sahibinin hanımı için kocasının dergisi çoğunlukla kumadır fakat yine de çekinmez “ucun ucun” biriktirdiği üç beş kuruşu yahut alınırken böyle bozdurulacağını hiç düşünmediği bileziklerini, gerektiğinde matbaa borcuna feda etmekten. Dergi kapandığında ve son sayı yasla eve getirildiğinde nedendir en çok üzülen çocukları ve eşidir “esasoğlan”ın. Başkaca kim görür, kim anlar, kim teselli verir ki…

Değdiği kalbi zehirleyen ama öldürmeyen, seneler geçse de o kalbi terk etmeyen, bir sevdadır dergi yayımlama hevesi, hangi baharda sancıyacağı belli olmaz.

Elin kâşânesinden kûşe-i virânemiz yeğdir

(Baki)

Çoğuna göre akvaryumda balık, kafeste kuş beslemekten daha anlamsız olsa da bir dergiyi hayatta tutabilme çabası, dergiler; sırf varlığını görebilmek için kırk kapıya değnek çalarak, uzak dağlardan taş, kuru tepelerden pur toprağı taşıdığımız, gece gündüz demeden duvarına, sıvasına emek sarf ettiğimiz, merkeze uzak daracık evlerimizdir bizim. Yazın sıcağından ve kışın soğuğundan onun çatısı altına sığınırız. Önceleri, her odasının bizim olduğunu bilmek ve küçücük pencerelerimizden dünyayı seyretmek yükseltir alçacık tavanımızı, engin ovalara çevirir küçük odalarımızı. Gün görmese de hiçbir köşesi evimizin, sıcak umutlar etrafında toplanır, ısınır, hayal kandilleriyle aydınlanırız uzun kış gecelerinde.

Selamlar, misafirler gelir başka başka diyarlardan. Rüyada olduğumuzu bile bile bulutlara değsin isteriz başımız. Güneşe dokunmak, yağmur damlalarına tutunarak okyanuslara karışmak isteriz.

Dehr içinde hangi gün gördük ki akşam olmaya

(Cinânî)

Bir gün başımızda bir ağrı ile uyanmaya başlarız. Vakit geçmiş gün ikindiye dönmüştür. Renkler solmuş, rûzigâr sıvalarını çatlatmıştır evimizin. Duvarlarımız kararmış, odalarımız daralmış, evimizin tavanı sırtımıza yaklaşmıştır iyice. Herkes her şey yabancı, herkes uzak görünmeye başlar gözümüze.

Hayat efsununu alır kalplerimiz üzerinden. Hayatın ve umudun tükendiği yerde yalnız kalırız birden ve üşümeye başlarız.

Birden şarkı biter, müzik kesilir ve saat on ikiyi vurur. Öylece kalakalırız olduğumuz yerde, gecenin tam ortasında. Eşyanın gerçek yüzü görünür gözümüze. Etrafımızdaki herkes ve her şey aslına döner. Yıldızlar kaybolur gökyüzünden.

Duymasın ağladığını dide-i giryan bile

(Riyâzî)

Gitmek mi bırakıp her şeyi olduğu yerde, başkalarının lüks evlerine misafir, kiracı olmak mı; yoksa kalıp bir harabede, gönlün duvarlarını da karaya boyamak mı?

Bu yarım hıçkırık ömür boyu kalır kaldığı yerde. Kabuk bağlamayan, kanı kurumayan, sızısı dinmeyen bir yaradır ömrümüz içinde bu hikâye.

Ne yâr, ne yâd olmuş bir sevgiliye ait, ömür boyu sandıklarda saklanan eski mektuplara, kenarları kırılmış, sararmış fotoğraflara benzer dergilerimiz vakit tamam olup da kapandığında sayfaları ve iki kapak arasına alınıp kaldırıldığında raflara.

 

Anahtar Kelimeler: Raflarda, Tozlu, Yara
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
"Evlerin Dışı Pencere Duvar" (22 Eylül 2017 - Cuma)
Kafesten Kuş Uçmuş Gibi (14 Eylül 2017 - Perşembe)
bir ömür; iki hece (30 Haziran 2017 - Cuma)
Hastane Önünde İncir Ağacı (22 Mayıs 2017 - Pazartesi)
Gözyaşı (08 Mayıs 2017 - Pazartesi)
KIRK´a Dair (29 Kasım 2016 - Salı)
Güz Bahçesi (03 Eylül 2016 - Cumartesi)
kalbimin eşiğinde gül yaprakları (30 Ağustos 2016 - Salı)
"Yazmak ve Yaşamak Üzerine" (13 Mayıs 2016 - Cuma)
Yağmur Kasidesi (13 Nisan 2016 - Çarşamba)
Anılar Defterinde Navruz Yaprağı (19 Mart 2016 - Cumartesi)
Yalnızlık (01 Mart 2016 - Salı)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
E-Gazete
Son Sayı
Önceki Sayılar
Sivas için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
05:31 07:12 12:27 15:04 17:24 18:53
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar