Suyun Destanını Yazan Adam!
Ebubekir PARLAK...Sivas Numune Hastanesi´nde dört tekerlekli arabasıyla, buğday tenli bu suskun adam, ölmemesi gereken bir erdemi sundu taşlaşmış kalabalıklara. “Su parasızdır” levhasıyla, insanların peşinden koştuğu her şeyi gölgede bırakarak yaşadı.
Tarih: 20.1.2018 21:10:46/ 1131okunma / 0yorum

 

 “Allı turnam bizim ile varırsan 
Şeker söyle kaymak söyle bal söyle 
Eğer bizi suâl eden olursa 
Boynu bükük, benzi soluk, yâr söyle” 

O güzel nâme, ondan başkasına emanet edilemezdi zaten. Göğün en yükseğinden geçen her turna katarı, insanı heyecanlandırır, bahara yine gelmeleri için, temenniler tutulurdu yüreklerde. 
** 
Azımızın çok kabul edildiği, bir dünyanın filizleriydik. Kıtlık, kapımıza hiç uğramazdı. Kanaat, en samimi yârenimizdi. Sofralarımız, önce tuzu konuk ederdi; Yusuf´un arpa ekmeğini konuk etmesi gibi. Yeri geldiğinde, yavan ekmeğe tuz katık olur, Kerbela yangınına dönen yüreği, bir tas su ferahlatırdı…

**

Kapı hemencecik çalınır diye, bir tabak hep fazladan bekletilirdi. Sıcacık çorba, daha boğazımızdan geçmeden, hemen bir kase, komşumuzun sofrasına inerdi. Hani, apansız bir misafir gelip, evimizi şenlendirir diye, gözler kapıda kalırdı. Misafirin getirdiği kısmet, aylarca dolanıp dururdu o hanenin yanı başında…

Bayramlar iple çekilir ve dolapta bayramlıklar, günler öncesinden yerlerini alırdı. Neşeli bayramlıkların yanı sıra, buruk bayramlıklar da yasla şekillenirdi bazen... Yasa bürünmüş buruk bayramlıklar…Bayramlığa bürünmüş, buruk yaslar…

Küsler barışır, kin ve nefret, bir yılkının sırtında Kâf Dağı´na gönderilirdi, bir daha gelmemek üzere. Bayram yemeği acelece yenir, rengârenk şekerlerle cepler doldurulup, yemyeşil çayırlarda uçurtmalar uçurulurdu, göğü kıskandırırcasına.

Hep dik durulurdu. Dik duruşun bedeli ağır da olsa, bedeli ödenir ama eğilinilmezdi...    
** 
   Her gece Ay Dede, ıslıkla selamlanırdı tepelerin ardından.“Bir baş kuru soğan, bir parça kuru ekmek” kavilleşmesi yapılırdı, gözlerden ırak yerlerde. 
   Sulardan destanlar okur, damla damla şiirler süzülürdü gönüllerde. Hep Mecnun´un hikâyesi, yürekleri dağlardı nedense. Bir damla gözyaşını, kuru yaprağın üzerinde, ceylanla Leyla´ya göndermesi, daha bir umutlandırırdı Anadolu yürekleri. Her ırmak kenarına uğrayışında, hani Leyla da susuzdur diye içmeyip berrak sulardan, seslenirdi avare akan derelere: Su, Leyla´yı gördün mü? Su, Leyla´ya selam götür. Su, Leyla´yı al da getir... Su, su, su...

**

Ve Ferhat, kazmasıyla çıkıp gelirdi masallardan ansızın. Her kazma darbesinde, Şirin´in gül yüzünü görüp, daha bir delerdi yüce dağları. Sonra hayal meyal, sanki Şirin ona seslenirdi nazenin bakışlarla: 


Taş taş değil bağrındır taş senin
Nereni nasıl yaksın söyle bu ateş senin
**
Bir katılıktır dinamit söker mi yürekleri
Başın bir kez bu kalbe çarpmasın ey taş senin

**

Kazmayı kayalara değil kalplere vur ey

Ferhat niçindir kırdığın bunca taş senin 
** 

Anne seninle bağrın döğer gider mi acı

Hanidir Ferhad´dan aldığın ders taş senin

**
Sen de mi taşla bir oldun ey sevgili 

İşitmez oldun beni kalbin taştan taş senin

**

Nereye koysam seni söyle ey yüreğim
Bir gün beni ele verir bu güçlü atış senin” 

 “Su gibi aziz ol” temennileri gönülleri genişletir, gidenlerin ardına su dökülürdü; menziline kazasız, belasız ulaşsın diye.

Hafakanlar bastığında düşleri, onu sadece suya anlatır ve hemencecik rahatlanılırdı... 

**

Gönül çeşmesinden doldurulan bir tas su, içleri serinletir, verene minnet duyulurdu. Hele hastaya o su hayat verir, yeni dünyaların kapıları aralanırdı: 
“Bir hastaya vardın ise, 
Bir yudum su verdin ise, 
Yarin orda karşu gele, 
Ab-ı hayat içmiş gibi” 

 Kent meczupları, şehrimizi talan ede dursun, bir gül çağının çocuğu yaşadı Kültür Şehri Sivas´ta. Parlak bir yüreği, Ebubekir´leştirmiş bir suskun adam. Ebubekir PARLAK…

Sivas Numune Hastanesi´nde dört tekerlekli arabasıyla, buğday tenli bu suskun adam, ölmemesi gereken bir erdemi sundu taşlaşmış kalabalıklara. “Su parasızdır” levhasıyla, insanların peşinden koştuğu her şeyi gölgede bırakarak yaşadı. 

**
Hikâyesi olsa gerek diye sıkıştırdım, her gördüğümde. O kadar gizemli bir suskunluğu vardı ki, anlatamam. Yanında yürüyüp, konuşturmaya çalışıyorum; ama bir türlü konuşmuyordu. Suyu bitince de, tatlı suyun olduğu yere gidip, kaplarını doldurup, yine karışıyordu kalabalıklara. Suskunluğu daha bir meraklandırıyordu insanı. Suskunluğun o bilge, o asil, o nazenin duruşunu şiirleştiriyordu sanki esmer suretinde. 

**
Kesik kesik anlattıkları, eski zaman seyyahlarının fırtınalar yüklü çeteleleri gibi, gerisin geri bir geniz yanmasına sebep oluyordu. Bir koşu gidip getirilen ve dönüşte yıkılan bir umudun, soy sendelemesi titretiyordu su dağıtan ellerini. 

**
 Geldiğinde, yapayalnız kalışın öyküsünü saklıyordu nasırlı yüreğinde. Hayat arkadaşına, bir yudum su getirmek için koşan yorgun bedeni, geldiğinde onu görememenin iç burkan nedametiyle titriyordu.

Bir kaybı bin kayıp sanıp, bütün acıları omuzlarına yükleyip, yudum yudum tatlı su veriyordu yanan gönüllere. Üzerinde, uzun ömrü birlikte yaşadığının, el örmesi hırkasını hiç çıkarmadan, “bana bir yudum su ver” sesini duyar gibi, koşturuyor suyu, hastaların yanına.

Yol arkadaşına, bir tas suyu yetiştirememenin acısıyla, bütün bağrı yanık hastalara, ona su verirmiş gibi veriyor suyunu…. 

**
 Yıllardır bir hatıraya, ancak bu kadar sâdık kalınır değil mi? Kalabalıkların meraklı gözlerine hiç aldırmadan, bir yudum soğuk suyla yürekleri serinletti Sivas´ın sıcağında... 
** 
Sahi, böyle güzel vefâları, ne çokta özledik son yıllarda... Suyun üzerine sevda şiiri yazan, Sivas´ın buğday benizli suskun adamını, anlamaya ne kadar da ihtiyacımız var...

 Nice hikâyesi olanlara inat, O, bir tek hikâyenin sırrına dağıttı gönül çeşmesini cömertçe. Onun ellerinden su içen herkes, belki de, öyküsünü daha dinlemeden, nakış nakış yüreğinden çözüyorlardı bir yumak gibi.“Tatlı su parasızdır”sözü, alışık olmadığımız iç geçirişleri getiriyor maddeleşmiş ruhlarımıza...

Ve gün oldu, devran döndü, suya adanan bir ömür, bağbozumu sonunda, başıboş dolaşan sular gibi, toprağın bağrında yok oldu gitti. Bir vefaya adanan su sevdası, çökmüş omuzlarda, varlığını epey bir zaman sürdürdükten sonra, yavaş yavaş seyreyledi cânânının yanına…

                                                                                                                        OSMAN ÇELİK   








Kaynak:

Anahtar Kelimeler: Suyun Destanını Yazan Adam
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Esenlik Bildirisi
Esenlik Bildirisi
Yargı kesin: Acı duymak ruhun fiyakasıdır
Yağmur Duası
Yağmur Duası
/Ortalıkta ölüm sessizliği var/
Bir Japon Nasıl Ölür
Bir Japon Nasıl Ölür
Edebiyatımızın önemli isimlerinden Ali AYÇİL´in DERGAH YAYINLARI´ndan çıkan “BİR JAPON NASIL ÖLÜR” adlı şiir kitabı beğeniyle takip ediliyor.
bir Cahit ZARİFOĞLU şiiri
bir Cahit ZARİFOĞLU şiiri
Kavuşmalarımız ağır aksak, ayrılıklarımız koşar adım...
Taşları Yemek Yasak
Taşları Yemek Yasak
Taşları yemek yasak...
Nazım ELMAS ile Söyleşi
Nazım ELMAS ile Söyleşi
Düşünürlerin kaleminden çıkan eserler, daha bir cezp eder insanı. Toplumun aradığı şeyi ilk önce bulanlar diye düşünürüm hep. Sahiden de, aramaya çıktığımız her güzelliği ilk önce bulupta bize sunar sanat erbabı. Bu hafta, içsel bir zenginliği sunacağız sizlere. İçinden aydınlanıp, dışına ışık veren bir bilgeyi konuk edeceğiz. GİRESUN ÜNİVERSİTESİ Öğretim Üyesi Prof.Dr.Nazım Elmas ile yaptığımız güzel bir söyleşi. Hep beraber okuyalım… Buyurun efendim.
Dergah Dergisi Okurlarla
Dergah Dergisi Okurlarla
Edebiyatımızın akil kalemlerinden biri olan, yazıda büyüğümüz Mustafa KUTLU´nun Dergah yolu, yine kültür hayatımızın önemli isimlerinden Ali AYÇİL´in Genel Yayın Yönetmenliğinde devam ediyor. Dergah Dergisi 338.sayısı ile okurlarla buluştu.
"Ezim Ezim Eziliyor Yüreğim"
"Ezim Ezim Eziliyor Yüreğim"
Türkülerin babası olarak anılan Sivaslı hemşehrimiz Muzaffer SARISÖZEN´in 10 binin üzerinde türkü derlediği biliniyor.TRT repartuarının neredeyse tamamına yakınının Muzaffer SARISÖZEN tarafından derlenen eserler olduğu belirtiliyor.Türkülere aşık olan SARISÖZEN hastanede yatarken ölmeden önce "EZİM EZİM EZİLİYOR YÜREĞİM" isimli Zaralı Halil türküsünü istediği ve dinleyemeden hayata gözlerini yumması ise hala unutulamıyor.
Çal Çoban Çal, Gam Senin Neyine?
Çal Çoban Çal, Gam Senin Neyine?
Ulu Hakan Yıldırım´ın bile gözdesidir. İki gözünün bebeği, Sivas ve oğlu Ertuğrul´u kaybedince, dünyası kararır, yıkılır. Bir ağaç altında dünyadan bi haber kaval çalan çobana “Çal çoban çal, gam senin neyine, Sivas gibi kale Ertuğrul gibi oğul mu kaybettin? Senden mesut kim var?” diye nidada bulunur
Türkülerle Ağlayan Adam!
Türkülerle Ağlayan Adam!
Türküler bir insanı nasıl ağlatır? Yada nasıl bir insan türküleri ağlatır? Göz yaşının rengi nedir sahi? Hasret mi, aşk mı, sevda mı, vefa mı, veda mı?
Kara Toprağın Nazlı VEYSEL´i
Kara Toprağın Nazlı VEYSEL´i
Bazen kadir kıymet bilinmez de hani. “Kadri bilinmeyen menevşe” misali, dolanır durur dört bir bucakta...
Selam Söyleyin
Selam Söyleyin
Halk Edebiyatımızın mümtaz ozanlarından biri olan biri olan SIZIRLI Süleyman ULUTAŞ´tan güzel bir şiir...
DÜŞMAN DUŞALI KALSIN
DÜŞMAN DUŞALI KALSIN
Yusufçukların, çayırlardaki munis sesi, yankılanmaya başlamıştı yine. Cılız gözelerin, ırmağa doğru destursuz salınışına, çamurun libasını giyinmiş kerpiç evlerin silueti eşlik ediyordu. Küme küme dereciklerde, gözlerden ırak yuvalarını ören turnalar, sıcağın tüm cömertliğiyle bedenlerini yıkıyorlar ve her karaltı görmelerinde, ürkek bakışlarla etrafı kolaçan ediyorlardı. Sıra servilerin, serin rehavetine kapılan yaşlılar, alınlarının çentiklerine aldırmadan, ?hey gidi günler? nidalarıyla, derin iç geçirişleri konuk ediyorlardı; zaman ve mekân aşan sabırlarına...
"Uzun Hikaye" Beğeniyle İzleniyor
"Uzun Hikaye" Beğeniyle İzleniyor
TÜRKİYE´nin kültür ekranı olan TV NET, farklı programlar ve açtığı ufuklar ile dikkat çekiyor. Kültür hayatımızın en önemli unsurlarını entelektüel bir bakış ile gündeme getiren TV NET´in Ali AYÇİL ve Turgay BAKIRTAŞ´ın hazırlayıp sunduğu “UZUN HİKAYE” izleyenleri mest etmeye devam ediyor.
Arastanın Son Çırağı
Arastanın Son Çırağı
/avlanırdım hışmımdan naçar düşmüş dallarda/
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
E-Gazete
Son Sayı
Önceki Sayılar
Sivas için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:00 07:44 12:44 15:09 17:27 18:59
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar