Suyun Destanını Yazan Adam!
Ebubekir PARLAK...Sivas Numune Hastanesi´nde dört tekerlekli arabasıyla, buğday tenli bu suskun adam, ölmemesi gereken bir erdemi sundu taşlaşmış kalabalıklara. “Su parasızdır” levhasıyla, insanların peşinden koştuğu her şeyi gölgede bırakarak yaşadı.
Tarih: 20.1.2018 21:10:46/ 1389okunma / 0yorum

 

 “Allı turnam bizim ile varırsan 
Şeker söyle kaymak söyle bal söyle 
Eğer bizi suâl eden olursa 
Boynu bükük, benzi soluk, yâr söyle” 

O güzel nâme, ondan başkasına emanet edilemezdi zaten. Göğün en yükseğinden geçen her turna katarı, insanı heyecanlandırır, bahara yine gelmeleri için, temenniler tutulurdu yüreklerde. 
** 
Azımızın çok kabul edildiği, bir dünyanın filizleriydik. Kıtlık, kapımıza hiç uğramazdı. Kanaat, en samimi yârenimizdi. Sofralarımız, önce tuzu konuk ederdi; Yusuf´un arpa ekmeğini konuk etmesi gibi. Yeri geldiğinde, yavan ekmeğe tuz katık olur, Kerbela yangınına dönen yüreği, bir tas su ferahlatırdı…

**

Kapı hemencecik çalınır diye, bir tabak hep fazladan bekletilirdi. Sıcacık çorba, daha boğazımızdan geçmeden, hemen bir kase, komşumuzun sofrasına inerdi. Hani, apansız bir misafir gelip, evimizi şenlendirir diye, gözler kapıda kalırdı. Misafirin getirdiği kısmet, aylarca dolanıp dururdu o hanenin yanı başında…

Bayramlar iple çekilir ve dolapta bayramlıklar, günler öncesinden yerlerini alırdı. Neşeli bayramlıkların yanı sıra, buruk bayramlıklar da yasla şekillenirdi bazen... Yasa bürünmüş buruk bayramlıklar…Bayramlığa bürünmüş, buruk yaslar…

Küsler barışır, kin ve nefret, bir yılkının sırtında Kâf Dağı´na gönderilirdi, bir daha gelmemek üzere. Bayram yemeği acelece yenir, rengârenk şekerlerle cepler doldurulup, yemyeşil çayırlarda uçurtmalar uçurulurdu, göğü kıskandırırcasına.

Hep dik durulurdu. Dik duruşun bedeli ağır da olsa, bedeli ödenir ama eğilinilmezdi...    
** 
   Her gece Ay Dede, ıslıkla selamlanırdı tepelerin ardından.“Bir baş kuru soğan, bir parça kuru ekmek” kavilleşmesi yapılırdı, gözlerden ırak yerlerde. 
   Sulardan destanlar okur, damla damla şiirler süzülürdü gönüllerde. Hep Mecnun´un hikâyesi, yürekleri dağlardı nedense. Bir damla gözyaşını, kuru yaprağın üzerinde, ceylanla Leyla´ya göndermesi, daha bir umutlandırırdı Anadolu yürekleri. Her ırmak kenarına uğrayışında, hani Leyla da susuzdur diye içmeyip berrak sulardan, seslenirdi avare akan derelere: Su, Leyla´yı gördün mü? Su, Leyla´ya selam götür. Su, Leyla´yı al da getir... Su, su, su...

**

Ve Ferhat, kazmasıyla çıkıp gelirdi masallardan ansızın. Her kazma darbesinde, Şirin´in gül yüzünü görüp, daha bir delerdi yüce dağları. Sonra hayal meyal, sanki Şirin ona seslenirdi nazenin bakışlarla: 


Taş taş değil bağrındır taş senin
Nereni nasıl yaksın söyle bu ateş senin
**
Bir katılıktır dinamit söker mi yürekleri
Başın bir kez bu kalbe çarpmasın ey taş senin

**

Kazmayı kayalara değil kalplere vur ey

Ferhat niçindir kırdığın bunca taş senin 
** 

Anne seninle bağrın döğer gider mi acı

Hanidir Ferhad´dan aldığın ders taş senin

**
Sen de mi taşla bir oldun ey sevgili 

İşitmez oldun beni kalbin taştan taş senin

**

Nereye koysam seni söyle ey yüreğim
Bir gün beni ele verir bu güçlü atış senin” 

 “Su gibi aziz ol” temennileri gönülleri genişletir, gidenlerin ardına su dökülürdü; menziline kazasız, belasız ulaşsın diye.

Hafakanlar bastığında düşleri, onu sadece suya anlatır ve hemencecik rahatlanılırdı... 

**

Gönül çeşmesinden doldurulan bir tas su, içleri serinletir, verene minnet duyulurdu. Hele hastaya o su hayat verir, yeni dünyaların kapıları aralanırdı: 
“Bir hastaya vardın ise, 
Bir yudum su verdin ise, 
Yarin orda karşu gele, 
Ab-ı hayat içmiş gibi” 

 Kent meczupları, şehrimizi talan ede dursun, bir gül çağının çocuğu yaşadı Kültür Şehri Sivas´ta. Parlak bir yüreği, Ebubekir´leştirmiş bir suskun adam. Ebubekir PARLAK…

Sivas Numune Hastanesi´nde dört tekerlekli arabasıyla, buğday tenli bu suskun adam, ölmemesi gereken bir erdemi sundu taşlaşmış kalabalıklara. “Su parasızdır” levhasıyla, insanların peşinden koştuğu her şeyi gölgede bırakarak yaşadı. 

**
Hikâyesi olsa gerek diye sıkıştırdım, her gördüğümde. O kadar gizemli bir suskunluğu vardı ki, anlatamam. Yanında yürüyüp, konuşturmaya çalışıyorum; ama bir türlü konuşmuyordu. Suyu bitince de, tatlı suyun olduğu yere gidip, kaplarını doldurup, yine karışıyordu kalabalıklara. Suskunluğu daha bir meraklandırıyordu insanı. Suskunluğun o bilge, o asil, o nazenin duruşunu şiirleştiriyordu sanki esmer suretinde. 

**
Kesik kesik anlattıkları, eski zaman seyyahlarının fırtınalar yüklü çeteleleri gibi, gerisin geri bir geniz yanmasına sebep oluyordu. Bir koşu gidip getirilen ve dönüşte yıkılan bir umudun, soy sendelemesi titretiyordu su dağıtan ellerini. 

**
 Geldiğinde, yapayalnız kalışın öyküsünü saklıyordu nasırlı yüreğinde. Hayat arkadaşına, bir yudum su getirmek için koşan yorgun bedeni, geldiğinde onu görememenin iç burkan nedametiyle titriyordu.

Bir kaybı bin kayıp sanıp, bütün acıları omuzlarına yükleyip, yudum yudum tatlı su veriyordu yanan gönüllere. Üzerinde, uzun ömrü birlikte yaşadığının, el örmesi hırkasını hiç çıkarmadan, “bana bir yudum su ver” sesini duyar gibi, koşturuyor suyu, hastaların yanına.

Yol arkadaşına, bir tas suyu yetiştirememenin acısıyla, bütün bağrı yanık hastalara, ona su verirmiş gibi veriyor suyunu…. 

**
 Yıllardır bir hatıraya, ancak bu kadar sâdık kalınır değil mi? Kalabalıkların meraklı gözlerine hiç aldırmadan, bir yudum soğuk suyla yürekleri serinletti Sivas´ın sıcağında... 
** 
Sahi, böyle güzel vefâları, ne çokta özledik son yıllarda... Suyun üzerine sevda şiiri yazan, Sivas´ın buğday benizli suskun adamını, anlamaya ne kadar da ihtiyacımız var...

 Nice hikâyesi olanlara inat, O, bir tek hikâyenin sırrına dağıttı gönül çeşmesini cömertçe. Onun ellerinden su içen herkes, belki de, öyküsünü daha dinlemeden, nakış nakış yüreğinden çözüyorlardı bir yumak gibi.“Tatlı su parasızdır”sözü, alışık olmadığımız iç geçirişleri getiriyor maddeleşmiş ruhlarımıza...

Ve gün oldu, devran döndü, suya adanan bir ömür, bağbozumu sonunda, başıboş dolaşan sular gibi, toprağın bağrında yok oldu gitti. Bir vefaya adanan su sevdası, çökmüş omuzlarda, varlığını epey bir zaman sürdürdükten sonra, yavaş yavaş seyreyledi cânânının yanına…

                                                                                                                        OSMAN ÇELİK   








Kaynak:

Anahtar Kelimeler: Suyun Destanını Yazan Adam
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Niçin Gitmez YILDIZ DAĞI Dumanın
Niçin Gitmez YILDIZ DAĞI Dumanın
Asude bir rüzgar eser YILDIZ´ın bağrından aşağılara doğru. Bir kartal, kanatlarında taşır gök krallığının muştularını. Kekik kokan koyaklar, kıştan kalan çepelliklerde saklarlar çayır kuşlarının mini mini yuvalarını…Alaca leylekler, tak tak bir musiki ile selamlarlar vadilerin derinliklerini…Gece AY SULTAN süzülüp geldiğinde YILDIZ´ın doruğuna, cümle alem çiçekten taç yapıp, takarlar başlarına zaman ve mekan aşan aşkların hatırasına…
SİVAS´ı Karşılıksız Sevdiler
SİVAS´ı Karşılıksız Sevdiler
Kültür şehri olmayan Sivas´ı kültür şehri yapmak için ellerinden geleni yapan kültür sevdalıları, Sivaslılar´ın gönlünde ayrı bir yere sahip. Ali Şahin CANOZAN, Mustafa Birinci, Kadir ÜREDİ ve Kutlu ÖZEN, bir şehri karşılık beklemeden sevmenin timsali olarak gösteriliyor.
AZİZ VLAS Turizme Kazandırılmalı
AZİZ VLAS Turizme Kazandırılmalı
Sivas´ta yaşadığı bilinen Aziz VLAS, dünyanın her tarafında Sivaslı VLAS olarak tanınıyor. Mezarının Gök Medrese civarında olduğu varsayılan VLAS´ın, isminin yaşatılıp turizme kazandırılması durumunda, pek çok değişik milletten insanın, SİVAS´a gelerek AZİZ VLAS´ı ziyaret edip inanç turizmi açısından şehre önemli katkıların sağlanacağı belirtiliyor.
Sanki her  şey...
Sanki her şey...
sanki her şey
Kendine İyi Bak!
Kendine İyi Bak!
Kim ne derse desin, bu ülkede hemen hemen herkes Ahmet Kaya dinlemiştir. O isyanın, hasretin, aşkın söze gelmiş halidir...
KIZILIRMAK,Kolun Kanadın Kırıla!
KIZILIRMAK,Kolun Kanadın Kırıla!
1998 yılında FRANSA da bir iş için gitmiştim. PARİS´ın kenar semtlerinde kader ya bir SİVASLI aileye denk geldim bahçede. Varoslunlar hatırları daim olsun SOFRAYA buyur ettiler. Sarıldık koklaştık. Oğulların adı ŞAHİN imiş. Kalktım öptüm gözlerinden. Onlar ağladı ben ağladım, onlar ağladı ben ağladım…
Kaf Dağı İnsan Yüreğidir
Kaf Dağı İnsan Yüreğidir
Bu otuz kuş anlamış ki, gerçek yolculuk samimi ve çileli olandır. Kendinden bildiğin uğruna, kendi yüreğini hesaba çekmedir gerçek yolculuk…
Bir Başkadır Benim Memleketim!
Bir Başkadır Benim Memleketim!
TRT AVAZ ekranlarında yayınlanan “Ninniden Ağıta Anadolum” programı SİVAS kültürünü ekranlara taşıyarak izleyenleri gözyaşı ülkesine götürdü.
ŞARKIŞLA´nın Bedir Türküsü
ŞARKIŞLA´nın Bedir Türküsü
Bedir türküsüne yolunuz uğradı mı hiç? Şarkışla semâlarını tel tel yakıp kül eden Bedir Türküsüne yüreğiniz vardı mı hiç?
PAŞAKÖYLÜ Keşiş´in Yılkı Atı
PAŞAKÖYLÜ Keşiş´in Yılkı Atı
“Taptığına İyi Tap, Tuttuğun İşi İyi Tut Eğer Muaffak Olamazsan Beni Şu Göllere At
Monna Rosa
Monna Rosa
Zeytin ağacının karanlığıdır Elindeki elma ile başlayan...
Dünya da Bir Tek Sivas´ta Yapılıyor
Dünya da Bir Tek Sivas´ta Yapılıyor
Sivas Mutfağının Sultanı olan TONUS KÖFTESİ, dünyada bir tek ALTINYAYLA yöresinde yapılıyor. Özel misafirler için hazırlanan bu köfteye, düğün köftesi de denilmekte.
Kaldırımlar
Kaldırımlar
Ölüm yıl dönümünde büyük düşünce insanı üstad Necip FAZIL KISAKÜREK´i rahmetle anıyoruz.
Esenlik Bildirisi
Esenlik Bildirisi
Yargı kesin: Acı duymak ruhun fiyakasıdır
Yağmur Duası
Yağmur Duası
/Ortalıkta ölüm sessizliği var/
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
E-Gazete
Son Sayı
Önceki Sayılar
Sivas için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:00 07:44 12:44 15:09 17:27 18:59
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar